Patristic Church Tradition • 20 Chapters
دعای مشترک، معجزه، شهادت و حمایت روزانه در مواقع سخت
Chapter 1 of 20
فصل اول: جوانی و زندگی فروتنانه یک چوپان در قبرس
سنت اسپیریدون در پایان قرن سوم در جزیره حاصلخیز قبرس در دریای مدیترانه در جریان آزار و اذیت بی رحمانه امپراتور دیوکلتیان متولد شد. او که فرزند دهقانان ساده بود، از جوانی گوسفندان را چرا می کرد. این مرد جوان بدون داشتن تحصیلات سکولار مستقیماً توسط روح القدس آموزش داده شد که با نرمی غیر قابل درک ، پاکی قلب و عشق به فقرا متمایز بود. او با دختری پارسا ازدواج کرد، صاحب فرزند شد، اما به زودی همسرش در خداوند آرام گرفت. مرد صالح با خضوع و فروتنی بی دریغ با این غم مواجه شد و اموال و روزهای خود را بیش از پیش وقف خدمت به رنجدگان و مستمندان کرد.
Chapter 2 of 20
فصل دوم: انتخاب به کرسی اسقفی شهر تریمیفانت
هنگامی که کشیش محلی در شهر تریمیفونت قبرس به خاک سپرده شد، مردم و روحانیون به اتفاق آرا خواستار دیدن اسپیریدون به عنوان اسقف خود شدند. قدیس پس از پوشیدن عصای اسقفی، روش متواضعانه زندگی خود را تغییر نداد: او همچنان سرپوشی خشن، کلاه چوپانی بافته شده از درخت انگور (میتر سادگی) داشت و گله های گوسفند را با دستان خود نگهداری می کرد. خانه او به روی هر مسافر، یتیم و بیوه باز بود.
Chapter 3 of 20
فصل سوم: پیروزی در اولین شورای جهانی (325) و معجزه آجری
آریوس فیلسوف مغرور در شورای کلیسای نیقیه سعی کرد با استدلال انسانی الوهیت ابدی پسر خدا را رد کند. با دیدن اینکه چگونه بدعت گذاران مردم را گیج می کنند، سنت اسپیریدون جلو آمد و یک آجر ساختمانی معمولی (پلینفو) را در مشت خود گرفت. "به نام پدر و پسر و روح القدس!" گفت پیرمرد. در همان لحظه، در برابر چشمان امپراطور کنستانتین کبیر، شعله ای که با آن آجرها شلیک می شد به آسمان بلند شد، آب در نهر به پایین سرازیر شد و گل خشک در کف قدیس باقی ماند. "در اینجا سه عنصر وجود دارد، اما یک آجر. و به همین ترتیب در تثلیث مقدس: سه هیپوستاس، اما یک خدای تقسیم ناپذیر!" این قدرت ظاهری خداوند فوراً فیلسوفان را شرمنده کرد و بسیاری از آریایی ها را به توبه کشاند.
Chapter 4 of 20
فصل چهارم: تبدیل مار به طلا برای نجات شما از بدهی
در زمان قحطی، دهقانی با ناامیدی نزد قدیس آمد: یک رباخوار ظالم بدون ودیعه به کودکان گرسنه غلات نمی داد. سنت اسپیریدون دعا کرد، مار زندهای را که در باغ میخزد، گرفت و از روی آن عبور کرد - مار بلافاصله به شمش طلای خالص تبدیل شد. مرد فقیر طلا را نزد تاجر برد، به خانواده اش غذا داد و پس از برداشت محصول جدید، گرو را پس گرفت و به قدیس پس داد. اسپیریدون شمش را روی زمین گذاشت، خدا را شکر کرد - و طلا دوباره زنده شد، به مار تبدیل شد و به مخفیگاه خزید.
Chapter 5 of 20
فصل پنجم: دعای باران در زمان خشکسالی مرگبار
هنگامی که قبرس بیش از یک سال از گرمای بیرحمانه رنج میبرد، محصول سوخته و هزاران نفر از گرسنگی و طاعون جان خود را از دست دادند، سنت اسپیریدون در مقابل محراب با گریه به زانو در آمد. او مانند پیامبر باستانی الیاس برای رحمت خداوند دعا کرد. ناگهان آسمان ابری شد و باران فراوانی بر زمین سوخته بارید که چند روز ادامه یافت و جزیره را از نابودی نجات داد.
Chapter 6 of 20
فصل ششم: آواز فرشتگان نامرئی در عبادت الهی
یک بار، قدیس در کلیسایی تقریباً خالی، جایی که فقط یک شماس و یک همدست در آنجا بودند، مراسم عبادت را انجام داد. هنگامی که اسقف گفت: "سلام بر همه!"، از محراب و زیر گنبد کلیسا، یک گروه کر متشکل از صدها صدای فرشته با زیبایی غیرمعمول شنیده شد که می خواند: "و ارواح تو! پروردگارا، رحم کن!" ساکنان شهر با شنیدن آواز شیرین به سمت کلیسا هجوم بردند، اما وقتی به داخل رفتند، فقط اسقف پیر و نوری را که از محراب میتابید دیدند.
Chapter 7 of 20
فصل هفتم: شفای بیمار مرگبار امپراطور کنستانسیوس
هنگامی که پسر امپراتور کنستانتین در انطاکیه به شدت بیمار شد، هیچ پزشکی در امپراتوری نتوانست به او کمک کند. در رؤیایی، فرشته ای تصویر یک اسقف متواضع قبرسی را به حاکم نشان داد. سنت اسپیریدون در لباس گدا به قصر رسید. نگهبان قصر ابتدا او را کتک زد و او را با یک ولگرد اشتباه گرفت، اما قدیس گونه دیگر را به جای انجیل برگرداند. با ورود به امپراتور ، او فقط پیشانی خود را لمس کرد - و بیماری فوراً فروکش کرد. قدیس بلافاصله دستور داد تا گنجینه های عظیمی را که پادشاه پیشکش کرده بود بین فقرای انطاکیه تقسیم کنند.
Chapter 8 of 20
فصل هشتم: رستاخیز دختر ایرینا برای برگرداندن عهد
دختر قدیس، دختر وارسته ایرینا، به طور ناگهانی درگذشت. به زودی زنی گریان نزد اسقف آمد که قبل از مرگش تمام جواهرات خانواده اش را برای نگهداری به ایرینا داد. هیچ کس نمی دانست کجا پنهان شده اند. سنت اسپیریدون به قبر دخترش نزدیک شد و او را به نام صدا کرد - و متوفی از تابوت پاسخ داد و به وضوح مکان خانه ای را که گنج ها در آن قرار داشتند نشان داد. قدیس پس از دادن جواهرات به زن گفت: "تا رستاخیز عمومی مردگان در آرامش باش" و روح دختر دوباره به درگاه خداوند رفت.
Chapter 9 of 20
فصل نهم: رستاخیز فرزند مرده غیریهودی
یک زن بت پرست که زبان یونانی نمی دانست، نوزاد خود را که در اثر بیماری مرده بود، به پای قدیس آورد. یأس و اشک او چنان تلخ بود که قدیس خود گریست. پس از دعا به مسیح، او کودک را لمس کرد - و او چشمان خود را باز کرد و گریه کرد! مادر از خوشحالی از دل شکسته مرده افتاد. سپس قدیس دوباره رو به خداوند کرد: "برخیز و فرزندت را ببر!" - و مادر را نیز زنده کرد.
Chapter 10 of 20
فصل دهم: توقف آب های طوفانی رودخانه
سنت اسپیریدون که برای نجات دوستش از یک اعدام ناعادلانه به دلیل تهمت به دادگاه شتافته بود، با رودخانه خروشان پر جریانی روبرو شد که پل را با خود برد. مانند یوشع در رود اردن، قدیس به آبها دستور داد: "به نام خداوند عیسی مسیح، من به شما دستور می دهم که بایستید تا از آن عبور کنم!" آب ها از هم جدا شدند و مسیری خشک را تشکیل دادند، قدیس به دادگاه رفت و بی گناهی محکوم را ثابت کرد.
Chapter 11 of 20
فصل یازدهم: ملایمت با دزدان شب
یک شب دزدانی برای دزدیدن گوسفندان خود را به گله قدیس رساندند، اما قدرت نامرئی خدا آنها را به بند کشید تا تا سحر بی حرکت ایستادند. قدیس صبح آنها را پیدا کرد، برای رهایی از قید دعا کرد، به ملایمت آنها را به خاطر جنایت سرزنش کرد و ... یک قوچ به آنها هدیه کرد و با لبخند گفت: "بگیرید تا کار شب شما بیهوده نباشد، اما باز گناه نکنید."
Chapter 12 of 20
فصل دوازدهم: رحلت مبارک قدیس
با رسیدن به سن بسیار بالا (حدود 348) ، سنت اسپیریدون از قبل روز عزیمت خود به خداوند را می دانست. آخرین سخنان او به گله دستوراتی در مورد عشق به خدا و همسایه، رحمت برای فقرا و حفظ خلوص ایمان ارتدکس بود.
Chapter 13 of 20
فصل 13: آثار جاودانه و انتقال آنها به جزیره کورفو (کورکیرا)
پس از سقوط قسطنطنیه در سال 1453، بقایای فاسد ناپذیر سنت اسپیردون توسط کشیش یونانی جورج کالوچارتیس مخفیانه به جزیره کورفو برده شد. برای بیش از پنج قرن، آنها در یک مخزن نقره ای در کلیسای جامع سنت اسپیریدون آرام گرفته اند. بدن قدیس یکپارچگی کامل، نرمی بافت و دمای ثابت بدن انسان زنده (36.6 درجه سانتیگراد) را حفظ می کند.
Chapter 14 of 20
فصل چهاردهم: معجزه کفش های مخملی کهنه
تکان دهنده ترین گواه حضور زنده قدیس این است که دمپایی های مخملی او هر سال سوراخ می شود. کشیش های کلیسای جامع اغلب نمی توانند کلید قلعه سرطان را بچرخانند و می گویند: "قدیس اسپیریدون برای کمک به گریه کنندگان به سراسر جهان رفت." هر سال در روز بزرگداشت او (12/25 دسامبر) کفش های نو بر سر آن حضرت می گذارند و کفش های کهنه را به قطعات ریز می برند و به عنوان زیارتگاه فیض به مؤمنان می دهند.
Chapter 15 of 20
فصل 15: نجات کورفو از محاصره عثمانی (1716)
در تابستان 1716، یک ارتش 50000 نفری عثمانی قلعه اصلی کورفو را محاصره کرد. قدرت پادگان ونیزی و شبه نظامیان یونانی روز به روز در حال ذوب شدن بود و سقوط جزیره اجتناب ناپذیر به نظر می رسید. ساکنان شهر در نزدیکی صخره سنت اسپیریدون بی وقفه دعا می کردند. در شب 11 آگوست، طوفان بیسابقهای همراه با باران و طوفان بر فراز قلعه به راه افتاد و ترکان پیرمردی با ریش خاکستری با شکوه را در لباس راهب دیدند که شمشیری آتشین در دست داشت و لژیونی از رزمندگان درخشان آسمانی را رهبری میکرد. وحشت اردوگاه ترکیه را فرا گرفت: با پرتاب سلاح، توپ و پرچم، مهاجمان با کشتی فرار کردند. سنای قدرشناس ونیز یک چراغ نقره ای در کلیسای جامع نصب کرد و 11 اوت روز مراسم تشییع مراسم سالانه شد.
Chapter 16 of 20
فصل 16: رهایی از جزیره طاعون مرگبار (1629 و 1673)
دو بار در قرن هفدهم، طاعون وحشتناک بوبونیک تهدیدی برای نابودی کامل جمعیت کرکیرا بود. هنگامی که پزشکی ناتوان بود، مردم سرطان را با یادگاران حامی خود بر دوش کشیدند. بر اساس تواریخ تاریخی شهر، در هنگام حرکت صلیب، بیمارانی که کفن قدیس را لمس می کردند، فورا بهبود می یابند و بر فراز برج ناقوس معبد سنت اسپیریدون برای چندین شب نوری غیرزمینی به شکل ستون آتشین وجود داشت که میاسمای بلا را پراکنده می کرد.
Chapter 17 of 20
فصل هفدهم: تحلیل الهیاتی از پاترولوژی قدیس: سادگی در مقابل پیچیدگی
در سنت پاتریستیک، پیکره سنت اسپیردون در کنار سنت نیکلاس میرلیکی قرار دارد. هر دوی آنها رساله های کلامی پیچیده یا مجلدات فلسفی را به جا نگذاشتند، اما این ارتباط زنده آنها با خدا بود که کلیسا را از خطرناک ترین بدعت آریانیسم محافظت کرد. قدیس یک حقیقت اساسی پدرشناختی را ثابت کرد: خدا از طریق قیاس و بلاغت شناخته نمی شود، بلکه از طریق قلب پاک، دعای خاموش و عشق فعال به گدایان شناخته می شود. «الهیات عمل» او همچنان بالاترین نمونه رئالیسم عرفانی مسیحی شرقی است.
Chapter 18 of 20
فصل هجدهم: معنای مقدس کلاه چوپان (میتر سادگی)
بر روی تمام نمادهای متعارف، سنت اسپیریدون نه در یک میتر اسقفی طلایی گرانبها با الماس، بلکه در یک کلاهک گرد ساده بافته شده از انگور بید یا پشم گوسفند به تصویر کشیده شده است. این ویژگی به هر مسیحی یادآوری میکند که در پیشگاه خداوند، شکوه بیرونی کرامت نیست، بلکه قربانی شبانی است. چوپان از هر گوسفندی مراقبت می کند، نام آن را می شناسد و به بهای آرامش خود از آن در برابر گرگ ها محافظت می کند - این گونه است که قدیس مراقب هر روحی است که او را برای کمک می خواند.
Chapter 19 of 20
فصل 19: نجات معجزه آسای ملوانان کرکیرا در دریای ایونی
ملوانان و ماهیگیران کورفو از سنت اسپیریدون به عنوان اولین شفیع خود در پرتگاه دریا تقدیر می کنند. سوابق متعدد کشتیرانی گواه مواردی است که در طول طوفان های ویرانگر مدیترانه، کشتی هایی که قبلاً به سمت پایین می رفتند، ناگهان چهره سبک پیرمردی را روی دکل یا در فرمان دیدند که کشتی را از طریق صخره ها به سمت بندری آرام هدایت می کرد. ملوانان به نشانه قدردانی، مدلهای نقرهای کشتیها را به کلیسای جامع آوردند که امروزه نیز فضای داخلی کلیسای را تزئین میکنند.
Chapter 20 of 20
فصل بیستم: سنت معنوی خواندن آکاتیست به مدت 40 روز
عدد چهل ریشه عمیقی در کتاب مقدس دارد: چهل روز ناجی در صحرا روزه گرفت، چهل روز موسی در کوه سینا بود، چهل روز به نینوا برای توبه داده شد. در عمل ارتدکس، قانون 40 روزه خواندن آکاتیست به سنت اسپیردون یک مدرسه معنوی برای آموزش صبر، پایداری و امید تزلزل ناپذیر در نظر گرفته می شود. فردی که هر روز 25 دقیقه را برای نماز اختصاص می دهد، به تدریج اضطراب را از خود دور می کند، بر ناامیدی درونی غلبه می کند و زمینه مساعدی ایجاد می کند که معجزه خداوند در زندگی روزمره به واقعیتی قابل مشاهده تبدیل می شود.